Suche powietrze w mieszkaniu zimą: jak wpływa na zdrowie i co z nim zrobić

Sezon grzewczy to czas, gdy wilgotność w mieszkaniach spada nawet do bardzo niskiego poziomu. Skutki odczuwamy w nosie, na skórze i w jakości snu.

Zimą powietrze na zewnątrz zawiera mało pary wodnej, a po ogrzaniu w mieszkaniu jego wilgotność względna spada jeszcze bardziej. Kaloryfery, szczelne okna i rzadkie wietrzenie sprawiają, że w wielu domach przez kilka miesięcy panuje klimat przypominający pustynię. Organizm szybko to odczuwa, choć nie zawsze łączymy objawy z jakością powietrza.

• Suchość i pieczenie w nosie, drapanie w gardle po przebudzeniu.
• Suche, ściągnięte dłonie i twarz, pękające usta.
• Podrażnione oczy, szczególnie u osób noszących soczewki.
• Elektryzujące się włosy i ubrania.
• Gorszy sen i uczucie duszności w sypialni.

Suche błony śluzowe gorzej chronią przed wirusami, dlatego odpowiednia wilgotność ma znaczenie także w sezonie infekcji. Zbyt suche powietrze szkodzi też meblom, podłogom z drewna i instrumentom muzycznym, które mogą pękać lub się rozsychać.

W mieszkaniu najczęściej zaleca się wilgotność względną w przedziale od około 40 do 60 procent. Najprościej sprawdzić ją tanim higrometrem, czyli miernikiem wilgotności. Warto mierzyć w kilku pomieszczeniach, bo w sypialni, kuchni i łazience wartości mogą się znacznie różnić. Zbyt wysoka wilgotność też jest problemem, bo sprzyja pleśni i roztoczom, dlatego nie należy przesadzać w drugą stronę.

Wiele osób obawia się wietrzenia zimą, bo wpuszcza zimne powietrze. Tymczasem krótkie, intensywne wietrzenie przez kilka minut przy szeroko otwartym oknie wymienia powietrze w pomieszczeniu, nie wychładzając ścian i mebli. Po zamknięciu okna temperatura szybko wraca do poprzedniego poziomu. Znacznie gorszym rozwiązaniem jest okno uchylone przez całe godziny, przy którym ucieka dużo ciepła, a wymiana powietrza jest słaba. Najlepiej wietrzyć rano, po gotowaniu, po kąpieli i przed snem.

Nie zapominajmy też o sypialni. To w niej spędzamy kilka godzin bez przerwy, a suche i przegrzane powietrze szczególnie utrudnia wypoczynek. Temperatura w sypialni może być niższa niż w pozostałych pokojach, co nie tylko sprzyja zasypianiu, ale też ogranicza wysuszanie powietrza. Kilka roślin i nawilżacz ustawiony z dala od łóżka zwykle wystarczą, by poranek zaczynał się bez drapania w gardle.

Najskuteczniejszy jest nawilżacz powietrza dobrany do wielkości pomieszczenia i regularnie czyszczony. Pomagają też rośliny doniczkowe, suszenie prania w mieszkaniu w umiarkowanych ilościach oraz niższa temperatura, bo przegrzane powietrze jest bardziej suche. Krótkie, intensywne wietrzenie wymienia powietrze bez nadmiernego wychładzania ścian. Konkretne wartości i sposoby na poszczególne pomieszczenia opisano w tym poradniku o wilgotności powietrza na zimę.

Kontrola wilgotności to jedna z najtańszych zmian, które poprawiają komfort zimą. Wystarczy miernik za kilkadziesiąt złotych, żeby przekonać się, jak wygląda sytuacja we własnym domu.